ایران پارینه (Prehistory of Iran)

مطالبی در ارتباط با انسان اولیه در ایران و باستان زمین شناسی(Early humans in Iran and geoarchaeology)

منشاء انسان، مختصری در ارتباط با چگونگی پیدایش انسان (۱)

  
منشاء انسان به احتمال فراوان به مناطق مرطوب و گرم افریقا در دوره پلیوسن در حدود 6 میلیون سال پیش بر می گردد. مدارک ژنیتیکی نشان می دهد که انسان و شامپانزه ها در حدود 5 الی 6 میلیون سال پیش دارای یک جد مشترک بوده اند. کشفیات اخیر سنگواره های افریقا به ما می گوید که این جد مشترک چیزی در مورد 6 الی 7 میلیون سال پیش می زیسته اند.

مدل های حاضر برای سناریوی منشاء انسان

خروج از آفریقای 1
در حال حاضر دو نظریه متضاد در جهان و در بین دانشمندان در خصوص منشاء انسان وجود دارد. نظریه اول با نام خروج از آفریقای 1 که توسط دانشمندی به نام ولپف و همکارانش مطرح است، معتقد به این است که انسان ریخت ها ی هوموارکتوس و هوموساپینس به یک گونه متعلق هستند. تنوع نژادی آنها فقط به خاطراین است که این انسان ریخت ها در محیط های مختلف و در خلال مدت های طولانی زیسته اند. در نتیحه یک گروه انسان ریخت در یک محل خاص ایزوله بوده است. بر اساس این مدل واریانت و ژنیتیک ب بین این جوا مع هرگز این قدر قوی نبوده که منجر به گونه ای جدید شده باشد. بنابراین چوامع امروزی در نتیجه یک ترکیب منطقه ای است که به اولین گروهای بشری با تداوم نسبی ژنتیکی توام بوده است. معمولا قوی ترین ژن ها مشابه در بین جوامع همسایه دیده می شود و پایین ترین آنها در بین جوامع دور از هم وجود دارد.

خروج از آفریقای 2
نظریه دیگر تحت عنوان خروج از آفریقا ی 2 در واقع مدلی است که با دانشمندی به نام استرینگر معروف شده، مطرح می کند که تمامی تنوع های موجود در جوامع هوموها از حدود یک صد هزارسال پیش جدا شده و توسط گسترش جغرافیایی انسان های مدرن در جایی در شرق و شمال شرق آفریقا به وقوع پیوسته است. این انسانها در حدود همان زمان نیز از آفریقا بیرون آمده و در تمامی منطقه ارواسیا پخش شده اند و در واقع جوامع امروزی که در کره زمین می زیند در واقع از آن جوامع به وجود آمده اند.
سامان حیدری

+ سامان حیدری گوران ; ٧:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/٩/٧
comment نظرات ()