ایران پارینه (Prehistory of Iran)

مطالبی در ارتباط با انسان اولیه در ایران و باستان زمین شناسی(Early humans in Iran and geoarchaeology)

زخم بر روی دنده شنیدار 3 و مسئله جنگ آوری در دوران پارینه سنگی

در این هفته مقاله ای در مجله تطور بشر در رابطه با نئاندرتال 3 غار شنیدار منتشر شده است. خلاصه ای از این مقاله در اینجا خواهد آمد. 

این مقاله تمرکز یافته است بر استخوان دنده نهم اسکلت نئاندرتال 3 که آیا شواهد موجود و وِیژگی های این استخوان حاکی از وجود فعالیت جنگی در میان نئاندر تالهاست؟. 

برای رسیدن به پاسخ به این پرسش نویسندگان این مقاله به یک آزمایش تجربی دست زده اند. در واقع آنها می خواستند ببیند که ضربه لبه سنگ بر روی استخوان و (در این مورد استخوان دنده) چه اثری به وجود می آورد و پس از مدتی نحوه ترمیم استخوان به چه شکلی خواهد بود. از این روی نویسندگان با استفاده از ضربه تیزه( یک تیزه موستری لوا لوا) سنگی بر قفسه سینه یک لاشه خوک دست به این آزمایش زدند و نحوه ترمیم استخوان را مشاهده کرده اند. طبیعتا نحوه ضربات به صورت های مختلف و در شرایط مختلف به انجام رسیده است، مثلا ضربه با شدت فراوان و یا به شدت کم. 

نتیجه کار نشان می دهد که در مورد شنیدار 3 ظاهرا عامل آسیب دیدن دنده فوق در اثر ضربه نسبتا آرامی بوده است. هر چند که زخم ناشی از یک تصادف و یا یک حمله که موجب فرو رفتن یک جسم تیز همانند تیزه سنگی یا چاقوی سنگی شرایط بوجود آمده بر روی استخوان فوق کاملا محرز نیست اما حداقل شرایط خاص استحوان دنده فوق حاکی از این است که آن توسط یک انرژی و ضربه ضعیف یک تیزه سنگی سازگار است. اگر بپذیریم که شنیدار 3 به انسان مدرن در منطقه غرب آسیا دارای همخوانی زمانی است و اگر بپذیریم که انسان مدرن دارای ابزار تیزه سنگی بوده باشد این مدرک تجربی بدست آمده موضوعات جالب و بحث انگیز جدیدی را پیش می کشد.

لینک مقاله   

    

+ سامان حیدری گوران ; ۱:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٦/۱٧
comment نظرات ()